Thelonious Monk, New York City, 1962

Bebop-oprichter en onberispelijk hippe stijlicoon Thelonious Monk werd vereerd om zijn complexe improvisaties en zijn onuitwisbare composities, waaronder stukken als Blue Monk en Round Midnight, die hoekstenen zijn geworden van het standaard jazzrepertoire van de 20e eeuw. Zijn eigenzinnige persona—kraakheldere, scherpe pakken, porkpie-hoeden, zonnebrillen bij nacht—vormde de perfecte visuele tegenhanger van zijn muzikale syncopen, percussieve improvisaties en het doordachte gebruik van rusten, pauzes en dramatische stilte in zijn muziek. Don Hunsteins iconische portret van Monk aan de toetsen—zijn rechterhand een waas van inspiratie, zijn linkerhand een kalme fundamentele rots—vangt de complexiteit en paradox van Monk en zijn muziek in een fotografische silhouet, waarbij het ontbreken van concrete details een veelheid aan ziel en informatie overbrengt.