Dit is geen blauwe fles 1/.6

Groene zielen worden verliefd in de schaduw van citrusbomen. Je lach ademt een lied van yuzu-schillen en mijn kussen fladderen, wit, als bloemblaadjes van neroli – terwijl ze rusten op je grapefruitlippen. Rood. Het vruchtvlees van mijn vingers glijdt langs je jasmijnhals, ik drink de blauwe zeeën van je ogen en de geur van je glimlach. Er is een hitte, een vleugje vanille, van twee lichamen verstrengeld in een vorm van witte muskus. Hypnotische lotus en verwijdde pupillen, er komt uit mijn vingers als een kreun van geranium, een verlangen om je te proeven als een slokje sinaasappelsap. Groen. Ik zweef naar je toe op de vleugels van je huid-van-wolken. 'Woorden liegen niet.' Er is geen einde aan mij.

Dit is een blauwe planeet, sappig als een sinaasappel waar lotus en sinaasappelbloesem als zeewater opspringen. Een waas van witte muskus en tropen van neroli vormen een continent van vanillewoestijnen.

'De aarde is blauw als een sinaasappel'
Dit is het parfum van de liefde.