Atlas architektury brutalistycznej

Brutalizm zawsze był architekturą, która wymaga zajęcia stanowiska. Albo dostrzegasz coś głębokiego w betonie surowym — w surowym betonie, w obywatelskich ambicjach, w odrzuceniu upiększania — albo nie. Atlas architektury brutalistycznej, wydany przez Phaidon, to najobszerniejszy katalog tego nurtu, jaki kiedykolwiek powstał: 868 budynków w 102 krajach, podzielonych na dziewięć regionów kontynentalnych i udokumentowanych w czarno-białej fotografii, której ten styl zdaje się domagać.

Atlas architektury brutalistycznej nie koncentruje się na typowych, znanych nazwiskach. Są tu Marcel Breuer, Le Corbusier, Louis Kahn i Lina Bo Bardi, ale także mniej znane obiekty, które dowodzą, że brutalizm nigdy nie był zjawiskiem ograniczonym do Europy i jednej dekady — był globalną logiką architektoniczną, która pojawiała się wszędzie tam, gdzie spotykały się obywatelskie ambicje i surowe materiały. Budynki, które już nie istnieją, są udokumentowane obok tych, które wciąż stoją.

Phaidon od dziesięcioleci wydaje przełomowe publikacje z zakresu architektury, a ten tom jest jednym z najważniejszych wydań w ich katalogu.